vefritið

Sumarið er tíminn. Tíminn til að þræða sundlaugarnar, fá sér ís og skreppa í útilegu. Eða svo hélt ég þangað til fyrir skömmu. Nú hef ég nefnilega komist að raun um að það síðastnefnda er hægara sagt en gert, að minnsta kosti ef þú ert undir þrítugu eða átt ekki börn.

Síðastliðinn föstudag var glimrandi gott veður og við þrjár vinkonur búnar að fylla bílinn af útilegudóti á leið í fyrstu útilegu sumarsins. Fyrsta tjaldstæðið sem við reyndum við var í Grímsnesinu en það reyndist svo á stærð við agnarögn og allt fullt af ættarmótsgestum. Vinir okkar (tvö pör á sama aldri og við) sem ætluðu að tjalda með okkur höfðu hringt á tjaldsvæðið á Þingvöllum og á Laugarvatni en þar var skýrt tekið fram að við værum ekki velkomin þar sem aldurstakmarkið væri 30 ára. Þar sem við erum á aldrinum 26 til 28 ára var ekki um annað að velja en reyna einhvern annan stað.

Og förinni var haldið áfram…
Tjaldstæðið í Laugarási, Biskupstungum var ekki svo langt undan og því ákváðum við að keyra þangað. Við erum varla búin að stöðva bílana okkar og erum svona að skima yfir svæðið hvar væri best að tjalda þegar maður sem greinilega bar ábyrgð á tjaldstæðinu sveif að okkur. “Krakkar mínir þið verðið að fara eitthvað annað!”

Þegar við spurðum manninn um aldurstakmark þá gat hann ekki sagt neitt af því hann hafði augljóslega ekki hugmynd um það hvað við vorum gömul. Þetta var sem sagt tjaldstæði eingöngu ætlað fyrir fjölskyldufólk og þau rök greinilega ekki tekin gild að við værum jú partur af fjölskyldu, ætluðum bara að eiga góða stund saman á íslensku sumri, grilla og fara í göngutúra.

“Ef þið eruð með börn þá megið þið tjalda, ef þið eruð að fara að búa til börn þá farið þið annað!” sagði maðurinn og hló að eigin fyndni á meðan okkur stökk ekki bros. Ég varð orðlaus. Fyrir utan að engin okkar var komin að Laugarási í þeim tilgangi að geta börn þá trúði ég því ekki að á tuttugasta og níunda aldursári væri mér sigað í burtu frá tjaldsvæðum eins og flækingsrakka. Við reyndum eitthvað að malda í móinn og benda á að við værum nú varla unglingar lengur, orðnar 26 til 28 ára verkfræðingar og lyfjafræðingur. Það þýddi þó lítið og við keyrðum í burtu niðurlægðar og hneykslaðar eftir að vera dæmdar óeirðaseggir, vandræðaunglingar eða hvaða ástæður það voru nú sem við vorum “bönnuð” á svæðinu.

Hvað með fólkið sem eignast aldrei börn?
Á ferð okkar í leit að tjaldstæði, sem tók megnið af kvöldinu, ræddum við þessa uppákomu fram og aftur. Það er í meira lagi ósanngjarnt að vera dæmdur svona út frá því að vera ungur eða vera ekki með börn. Hvað með fólkið sem kýs að eignast ekki börn eða getur ekki átt börn, fær það þá ekki að tjalda lengur? Verður fólk dæmt eftir því hversu unglega það lítur út sem fer þá væntanlega eftir persónulegu mati tjaldstæðisvarðarins?

Maðurinn í Laugarási gat ekki einu sinni nefnt aldurstakmark. Og þó svo hefði verið, hver eru rökin fyrir því að banna 28 ára fólki að tjalda en leyfa 30 ára? Eldra fólk getur alveg orðið blindfullt og leiðinlegt, syngjandi Undir Bláhimni langt fram á morgun. Ég hef líka orðið vitni að því að sumt fjölskyldufólk á tjaldstæðum (sem alls staðar er velkomið) sturtar áfenginu ansi hressilega í sig með tilheyrandi háreysti, á meðan krakkarnir eru sofnaðir eða að leika sér einhvers staðar á svæðinu. Það er því alls engin trygging að fyrrnefnt fólk hegði sér betur en barnlaust fólk á þrítugsaldri.

Aðrar leiðir í stöðunni
Það væri kannski hægt að skilja rök fyrir því að leyfa ekki unglingum að tjalda án þess að vera í fylgd með fullorðnum og miða þá annað hvort við 18 ára sjálfræðisaldurinn eða 20 ára áfengiskaupaaldurinn. Svo væri náttúrulega hægt að banna áfengi á svæðinu en það yrðu nú væntanlega ekki margir ánægðir með það (og þar margur fjölskyldumaðurinn meðtalinn). Þriðja leiðin væri að auka gæslu á staðnum og þá væri jafnframt hægt að afmarka sérstök unglingatjaldstæði. Það hljóta að minnsta kosti að vera aðrar skynsamari leiðir til að sporna við drykkjulátum á tjaldstæðum en að meina öllum aðgang sem eru undir þrítugu eða eiga ekki börn. Það er verið að hengja bakara fyrir smið og lýsir engu öðru en fordómum í garð ungs fólks!

Og hvað gerist svo?
Mér þykir það mjög miður að eiga ekki lengur kost á því að ferðast um landið mitt og gista í tjaldi. Er það virkilega svona sem við viljum hafa landið okkar? Hvað með alla erlendu ferðamennina sem koma til landsins og ætla að gista í tjaldi en tóku ekki börnin með? Verður þeim sagt að hundskast á brott og búa til börn annarsstaðar? Ég vona svo innilega ekki. Í millitíðinni ráðlegg ég fólki að sniðganga tjaldstæðið í Laugarási, Þingvöllum og Laugarvatni.

Þess má geta að við tjölduðum á endanum við fossinn Faxa þar sem við vorum boðin velkomin og áttum þar fína kvöldstund án allra drykkjuláta.

Deila/Vista  Prenta